بلاگ کتاب اول

تا جایی که به یاد دارم، آشنایی من با کتاب اول از طریق کتاب بانک اطلاعات شهری مربوط به سال ۷۵ می‌باشد. نمی‌دونم که برای اولین دوره در این کتاب چه مقدار اطلاعات مربوط به شرکت‌ها و اماکن ثبت شده بود، ولی چیزی که یادمه اینه که در اون سال برای همه این کتاب خیلی جالب بود و این دو جلد کتاب زرد رنگ رو تو خیلی جاها می‌شد پیدا کرد. مخصوصا تو شرکت‌ها. اون موقع من در یه شرکت خدمات کامپیوتری کار می‌کردم و خودم به شخصه از نقشه این کتاب برای مراجعه به جاهای مختلف برای سرویس کامپیوتر خیلی استفاده می‌کردم.

کتاب اول قصد داره که نسخه جدید این کتاب رو تهیه و در دسترس قرار بده که به نام کتاب اول ۹۰ در اسفند ماه ۸۹ آماده و عرضه خواهد شد. در همین راستا کسانی که علاقه‌مند به ثبت آگهی شرکت خود در این کتاب می‌باشند، از هم‌اکنون می‌توانند برای درخواست آگهی با شرکت تماس بگیرند.

ویژگی های اصلی این دوره از کتاب:

کتاب اول ۹۰ بر خلاف دوره‌های گذشته به جای یک دوره ۱۸ ماهه در یک دوره ۹ ماهه آماده و تولید می شود .

کتاب اول ۹۰ به صورت کاملاً رنگی منتشر می شود .

کتاب اول ۹۰ به صورت یک بسته کامل حاوی ۳ محصول جذاب و کاربردی ارائه می شود

در صورت تمایل در جهت ثبت اطلاعات به صفحه درخواست آگهی در محصولات کتاب اول و یا با شماره تلفن ۸۸۸۴۶۰۹۰ داخلی ۲۱۰ مردانی تماس حاصل فرمایید.

نمایندگان کتاب اول در اسرع وقت برای معرفی بهتر فضاهای تبلیغاتی و اطلاع رسانی مفید برای مراجعین محترم در کتاب اول ۹۰ ارتباط برقرار خواهند نمود.

این پکیج شامل: یک جلد دایرکتوری مشاغل + یک جلد کتاب نقشه شهر تهران + یک نسخه لوح فشرده (CD) مکان محور کتاب اول تحویل می گردد.

با هدف گسترش فرهنگ استفاده از اینترنت در امر اطلاع رسانی، کلیه مراجعین محترمی که با مطالعه تعرفه‌ی زیر از طریق سایت نسبت به حضور فعال در کتاب اول ۹۰ اعلام آمادگی نمایند از ۱۰ درصد تخفیف ویژه برخوردار می شوند .

تعرفه فضای تبلیغاتی کتاب اول دوره هشتم

لینک‌های کمکی:

ثبت رایگان مشخصات
خرید محصولات
معرفی محصولات

ایالات متحده آمریکا که بیش‌ترین تجربه را در انتشار یلوپیجز (yellowpages) و فون بوک (phonebook) دارد ، معمولاً یلوپیجز را در حوزه یک شهر ( city) و فون بوک را در حوزه یک منطقه (county) منتشر می‌کند.
در آن‌جا، شهر حریمی در حدود یک منطقه شهرداری خودمان می باشد و یلوپیجز هر شهر حاوی اطلاعات تجاری آن شهر به همراه نقشه راهنمای آن شهر است .
فون بوک، یا دفتر چه تلفن، حاوی ریز اطلاعات تلفن یک منطقه، که بنا به جمعیت آن حاوی تعدادی شهر همجوار است، اعم از تلفن منازل و اماکن تجاری به همراه نشانی می باشد.
چنان‌چه شهروندی به هردلیل از جمله دلایل امنیتی تمایلی به درج اطلاعات خود در دفترچه تلفن نداشته باشد با اعلام کتبی و یا تلفنی به مرکز اطلاعات حوزه خود می‌تواند اطلاع و مانع درج اطلاعات حریم خصوصی خود و مانع این شود که اطلاعات او در معرض انظار عمومی قرار گیرد . به تعبیر دیگر مرکز اطلاعات خود را موظف به درج اطلاعات همه می‌داند مگر این‌که خلاف آن از سوی صاحبان اطلاعات خواسته شود.
شرکت مخابرات در زمان واگذاری تلفن به شهروندان خود اولاً به روز و حداکثر بیست چهار ساعته اقدام می‌کند در ثانی همه را قانوناً موظف کرده است که چنان‌چه محلی را ترک و به محل جدید نقل مکان می‌کنند تلفن محل سابق را عودت و برای محل جدید تلفن جدید اخذ نمایند. این رفتار موجب می‌شود که اطلاعات شهروندان فوراً به روز و در سیستم بانک اطلاعاتی کشور ثبت می‌شود . آن‌هایی که اقامت و حضور در آن‌جا را تجربه کرده اند ملاحظه کرده اند که با فاصله ای کوتاه نام آن‌ها در بانک اطلاعاتی شهر ملاحظه می‌شود. این سرعت عمل در مونیتور کردن اطلاعات آحاد جامعه، جدای از آشکار کردن ظرفیت کاری و حضور او به سیستم امنیتی کشور، این فرصت را می‌دهد که مجرمین احتمالی را به آسانی ردیابی و تعقیب کند.
در ایران اگر نگاهی به نوع مالکان تلفن‌ها داشته باشیم ملاحظه می‌شود که اکثراً آن‌ها مصرف کنندگان واقعی آن خط نیستند . مثلاً آقای خانه تلفن را به نام همسر خود خریداری کرده و یا تمام مستاجرها در حال استفاده تلفن صاحب خانه ها هستند و بسیاری از این قبیل مثال‌ها که النهایه موجب می‌شود که مصرف کنندگان واقعی خطوط ارتباطی مبهم ونامعلوم می‌مانند و خشت‌های اولیه ایجاد جامعه اطلاعاتی را دچار مشکل می کند . خوشبختانه طی چند سال گذشته شرکت مخابرات تلاش ارزشمندی را در جهت روشن کردن کاربری تلفن‌ها انجام داده است که این حرکت علیرغم مفید بودن از روش صحیحی پیروی نمی‌کند و لذا نیازمند بازنگری در سازمان و روش‌های اجرای این امر است.
در تهیه اطلاعات برای کتاب اول بعد از بررسی های فراوانی که انجام شد و معلوم شد که متاسفانه اطلاعات باساختار صحیح و مناسب توسعه کشور نه جمع آوری شده و نه امیدی به جمع آوری آن هست و در این راستا خسارت‌های فراوانی متوجه کشور شده و می شود که امید داریم ضرورت پیگیری این نقیصه در دولت و نهادهای تصمیم ساز کشور احساس و مجدانه پیگیری و انجام شود. تنها روشی که توانستیم به آن تکیه کنیم روش جمع آوری اطلاعات از طریق عملیات میدانی بود که این روش بسیار پر هزینه و سخت است ولی راه گریز ناپذیر اداره بانک اطلاعات شهری در ایران است. به اعتقاد این‌جانب بنیان‌گذاری روش علمی و آن‌چه اوّل به آن اشاره شد در ابتدا نیازمند اجرای همین روش بوده و سپس با قانون‌مند کردن سازمان وروش اصولی ادامه آن پی‌گیری به روز رسانی بانک اطلاعات به دست آمده باشد.
در تداوم ساختار بانک‌های اطلاعات شهری توجه به این موضوع که اطلاعات بیات شدنی و فرار است بسیار مهم و تعیین کننده است . در تهران تجربه نشان داده است که سالیانه در حدود ۲۵ الی ۳۰ درصد از اطلاعات مراکز تجاری و هچنین مراکز عمومی تغییر می‌کند. این واقعیت ضرورت تداوم عملیات به روز رسانی را گوشزد می‌کند. تغیییرات در اطلاعات دلایل متعددی دارد که ازجمله تغییر نشانی، تغییر شغل و تغییرات در شبکه مخابرات را می‌توان ذکر کرد.
اطلاع رسانی علیرغم سادگی پیچیدگی‌های خودرا هم دارد و عموماً از منظر عموم مردم مخفی است.

در آمریکا یلوپیجز متعلق به کنسرسیومی شامل شهرداری ها و شرکت مخابرات هر منطقه یا محله است. هر ساله این کنسرسیوم اجرای یلو پیجز را در میان تعداد کثیری از شرکتهای خصوصی به مناقصه میگذارد. شرکتی که در این مناقصه قبول شود با اخذ سهمیه از مبلغ آبونمانی که با هر قبض تلفن ازصاحبان تلفن اخذ می شود و آخرین اطلاعات موجود در بانک اطلاعاتی شرکت مخابرات حوزه فعالیت خود و همچنین امتیاز اخذ آگهی در همان حوزه متعهد میگردد در ماه ژانویه نسبت به تهیه و انتشار وتوزیع یلوپیجز در همه پلاکهای حوزه خود اقدام کند.

چنانچه کمی دقت شود ملاحظه می کنید کشوری که مصرا معتقد به انجام امور توسط بخش خصوصی است و اقتصاد آن بر مبنای بخش خصوصی فعالیت دارد ولی به جهت اهمیت موضوع اطلاع رسانی مالکیت این پدیده را متعلق به یک نهاد عمومی کرده تا هدایت آن در زیر دست و پای رقابت های بازاری دچار انحراف نشود و رسالت اصلی کار به فراموشی سپرده نشود. این ساختار در عین حال بار اجرای یلوپیجز را بر دوش بخش خصوصی گذاشته است. مهمترین هزینه تهیه یک بانک اطلاعاتی جامع هزینه های مربوط به گرد آوری اطلاعات است که این روش نه تنها هزینه ای را بردوش بخش خصوصی تحمیل نمیکند بلکه سهمیه آبونمان خطوط تلفن پشتوانه دیگری است که این کنسرسیوم در اختیار مجری قرار میدهد . در این ساختار عمده تاکید بر توزیع همگانی و به موقع یلوپیجز است که مدیریت اینگونه کاری بسیار دشوار است و فقط از عهده مجریان با تجربه بر می آید.

تمام آنهایی که به کشورهای غربی سفر کرده اند با یلوپیجز مواجه شده اند و آنهایی که در آنجا به نحوی اقامت داشته و مدتی را در آنجا زندگی کرده اند آنرا بهتر می شناسند . اگر هم به فرنگ نرفته باشید فکر میکنم باید آنرا در کنار میز تلفن بازیگرهای فیلم های خارجی دیده باشید . به هر صورت اهمیت یلوپیجز در ساختار اجتماعی کشورهای پیشرفته بر کسی پوشیده نیست و بر این باور هستم که اگر روزی بر فرض قرار باشد یلوپیجز از ساختار اداره این کشورها حذف شود مسلما نابسامانی جدی در اداره امور جاری آنها پدید خواهد آمد . این را از باب غلو و بزرگنمایی نمیگویم و تمام کسانی که در آن ساختار زیسته اند این نکته را اذعان دارند .

هیچ خانه و دفتر کاری را بدون یلوپیجز نمی توان یافت . اگر برای یافتن چیزی به آدمها رجوع کنید با تعجب به تو می نگرند و بلافاصله تو را به مراجعه به یلوپیجز دعوت خواهند کرد. هیچ اتوموبیلی را بدون نقشه راهنما ( A to Z ) نمی بینی . اگر آدرس جدیدی داشته باشی بطور طبیعی نمی توانی بدون مراجعه به نقشه راهنما آنرا بیابی و لازم است آنرا روی نقشه بیابی و برای رسیدن به آن برنامه ریزی و سپس حرکت کنی اگر نخواهی این زحمت را به خودت بدهی مطمئنا سر در گم خواهی شد . کافی است بطور مثال در یک بزرگراه یک خروجی را زودتر و یا دیرتر اقدام کنی در آن صورت وقت زیادی را باید صرف جبران اشتباه صورت گرفته کنی تا بتوانی به موقعیت قبلی برگردی و سپس راه درست را بیابی . اینها فرهنگی است که اداره کنندگان یک کشور پیشرفته صنعتی به شهروندان خود تحمیل کرده و همه آنها به این سازمان عادت کرده اند و موجب ایجاد سامان در همه چیز شده است . به عبارت دیگر هر کس تکلیف خودش را میداند و هیچکس سر گردان نیست . هزینه های اداره شهرها را از این طریق پایین آورده اند . به عبارت خیلی ساده یلوپیجز یک زیر ساخت است برای اداره بهتر امور یک جامعه شهری . یک زیر ساخت از نوع اطلاعات . مسلما اطلاعات بدون ساختار و برنامه نمی تواند مشکلی را حل کند . پردازش و معماری اطلاعات و فرهنگ سازی و تبلیغ این رسانه و همچنین گسترش آن توانسته جایگاه آنرا در جوامع پیشرفته والا کند .

امروزه یلوپیجز جزو پرتیراژترین آثار چاپی در کشورهای پیشرفته است است و اثری به تیراژ همه سقفهای موجود در شهرهای کشور و استفاده کنندگان احتمالی در سایر شهرهای دیگر. نمیدانم آیا میتوانید تصور کنید چه حجم عظیمی از کاغذ و نیروی انسانی و منابع مالی صرف این پدیده شگرف می شود؟